استاد حاج

سزارین و عوارض آن مادری مثل فرشته ها

۳۰ تیر ۱۳۹۷

بهترین راه از عهده زایمان برآمدن این است که یاد بگیرید از آن نترسید. ممکن است برخی زایمان ها دشوار و گاهی همراه با صدمه باشند. شما نیز مانند بسیاری از خانم های باردار آن را سپری می کنید. آنچه اکنون به آن نیاز دارید راهکارهایی برای حفظ آرامش است. اگر آمادگی بیش تری داشته باشید، آرامش بیش تری نیز احساس می کنید. در مقاله زیر سعی داریم تا به کارهایی که باید بعد از سزارین انجام دهید را از نظر پزشکان مورد بررسی قرار دهیم.

سزارین عمل جراحی انتخابی می باشد كه طی آن با برشی عرضی در پایین ناف (۲۰ سانتی متــر روی شكـم ) برای خارج کردن جنین زده می شود. این عمل تحت بیهوشی عمومی و یا بی حسی نخاعی انجام می گیرد. مهم ترین اصل در انتخاب این روش این است که اگر زایمان طبیعی به هر دلیلی باعث خطر برای مادر یا جنین باشد، وضع حمل از طریق سزارین انجام شود. اما چه مراقبت هایی را باید بعد از سزارین انجام دهیم.

مراقبت های بلافاصله بعد از عمل

شما احتمالا تا یک روز بعد از عمل نمی توانید از تخت خارج شوید ولی در تخت خود باید حرکات لازم را داشته باشید. بنابراین لازم است بعد از عمل، تنفس عمیق داشته و سرفه كنید و برای پیشگیری از عوارض بعد از عمل ورزش های زیر را انجام دهید.

  • تنفس دیافراگمی

برای این حركت در تخت به حالت نیمه نشسته قرار بگیرید و بخواهید كه در پشت و شانه های شما بالش بگذارند.

دست های خود را در جلو روی قسمت دنده های آخر قرار دهید و به طور كامل نفس بكشید، طوری كه دنده ها در دو طرف كاملا بالا بیایند.

دم را از راه بینی انجام دهید طوری كه شكم بالا بیاید. بازدم را نیز از راه دهان با لب های غنچه انجام دهید.

در حالی که عضلات شکم کاملا با دست فشرده شده است، هوا را از ریه ها خارج کنید.

این حركات را ۱۵ بار صبح و ۱۵ بار عصر انجام دهید. بعد از هر۵ بار تنفس، یك استراحت كوتاه به خود بدهید.

ابتدا در وضعیت نشسته قرار گیرید و کمی به جلو خم شوید. دست هایتان را در یكدیگر فرو برده و در امتداد خط برش جراحی قرار دهید. موقع سرفه، زانو و ران خود را خم کنید. بعد از تنفس دیافراگمی، ابتدا چند بار از طریق بینی نفس بکشید و سپس از طریق لب های غنچه شده، بازدم را انجام دهید. سپس، دهان بازشده، تنفس عمیق و مجددا به سرعت سرفه کنید به طوری كه عضلات شکم کاملا منقبض و سفت شده باشد.

در وضعیت نشسته قرار بگیرید و ورزش های ساده را انجام دهید:

زانو را خم كنید یا بالا بیاورید، پا را چند ثانیه در همین حالت نگه دارید، بعد پا را كشیده صاف كنید و از سطح تخت پایین آورید. این عمل را ۵ بار برای یك پا و ۵ بار برای پای دیگر انجام دهید. سپس با خم كردن پاها به طرف یكدیگر ، بالا و پایین ، دایره تشكیل دهید. این حركات ۵ بار در روز انجام شود.

  • چرخیدن به پهلو

پاها را خم كنید، یك بالش بین دو پا در قسمت زانو قرار دهید و به سمت پهلو بچرخید.از نرده كنار تخت می توانید كمك بگیرید.در وضعیت به پهلو، تمرینات تنفسی دیافراگمی و سرفه موثر را انجام دهید.

  • خارج شدن از تخت

در صورتی كه از بی حسی نخاعی برای شما استفاده شده ، تا زمانی كه حس و كنترل ارادی عضلات پای شما بازنگشته است از تخت خارج نشوید؛ چون خطر افت فشار خون و غش وجود دارد.اما زمانی که اجازه خروج از تخت به شما داده شد، تا حد امكان هر چه سریعتر طبق نظر پزشك از تخت خارج شوید و راه بروید. این امر موجب كاهش عوارض بعد از عمل از جمله تشکیل لخته در خون شده و احساس بهتری به شما می دهد. زمانی كه اجازه خروج از تخت به شما داده شد، به روش زیر از تخت خارج شوید:

ابتدا به یك پهلو بچرخید؛ در حالی كه به لبه تخت نزدیك شده اید، پای دورتر را روی پای نزدیک تر به لبه تخت نزدیك كنید. سپس با دستی كه نزدیك لبه تخت است به تخت فشار دهید، در حالی که پاها را به خارج هدایت می کنید، پاهایتان را از تخت آویزان كرده، بلند شوید و بنشینید. با فشار دادن مشت ها روی تشک خود را در وضعیت نشسته قرار دهید. مدتی به همین حالت بنشینید، بعد به آرامی از تخت خارج شوید. بار اول حتما با کمک و یا در حضور یك نفر از كادر پرستاری از تخت خارج شوید.